อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน 500,000 คน

ความประทับใจที่ได้มาบวช อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน 500000 คน

2010-04-30T00:25:00.000-07:00

อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน รัตติกาล คชรินทร์

ก่อนอบรม เป็นคนที่ไม่ชอบเข้าวัด ชอบเที่ยวสนุกสนานไปวันๆ กับเพื่อนๆ ธรรมะไม่เคยได้ฟัง ไม่เคยรู้

เกี่ยวกับคำสอนในพระพุทธศาสนามาก่อน นิสัย ก้าวร้าวกับ พ่อแม่ นอนตื่นสาย

หลังจากที่ได้มาอบรมแล้ว รู้สึกว่าตัวเองมีนิสัยดีขึ้น

กับพ่อแม่ ก็ไม่ก้าวร้าว ใจเย็น มีความคิดมากขึ้น ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน

ท่านบอกแนะนำอะไร ไม่เถียง เหมือนแต่ก่อน

รู้สึกสบายใจ ที่เปลี่ยนเป็นคนใหม่ได้ พ่อแม่ดี ใจที่ลูก เปลี่ยน เป็นคนใหม่ บอกง่าย สอนง่ายกว่าเดิม

ผลการนั่งสมาธิ

ไม่เคย นั่งสมาธิ ไม่เคยฟังธรรมะ มาก่อน ใจร้อน

แต่ตอน นี้ นั่งสมาธิ แล้วรู้สึกสบายใจ สงบ

ได้สัมผัสกับผลการนั่งสมาธิ คือ เห็นแสงสว่างไปทั้งตัว รู้สึกถึง อาการตัวเบา คล้ายตัวเองจะลอยได้

ตอนแรกรู้สึกเมื่อยมาก ผ่านไป ประมาณ 2-3 วัน ก็หายเมื่อย สบายๆ

ความตั้งใจ หลังจากที่ได้เข้ามารับการอบรม

ตั้งใจว่าจะต้อง สวดมนต์ นั่งสมาธิ ก่อนนอนทุกวัน เป็นลูกที่ดีของพ่อแม่

ไม่ก้าวร้าว กับพ่อแม่ ตั้งใจทำตามความปรารถนา ของพ่อแม่ ให้ได้ เช่น อยากให้เรียนจบ ปริญญาโท

อนาคต จะช่วยงานพระศาสนาเต็มที่

อุบาสิกาแก้วกับ การปัดกวาดวัด ให้เหมาะกับการนั่งสมาธิ

2010-04-20T02:57:00.000-07:00

คลิ๊กที่ภาพ เพื่อดูภาพใหญ่

ปัดกวาดวัด ทำความสะอาดวัด ให้วัดของอุบาสิกาแก้ว มีคนเข้าวัดเยอะ เพราะวัดสะอาดตา จึงสะอาดใจ
พระอาจารย์เล่าว่า " สมัยก่อนมีนกกระจาบตัวหนึ่ง คาบเอาใบไม้แค่ใบเดียวจากวัด ไปทิ้ง ตายแล้วยังไปเกิดในสวรรค์ ได้เลย" อานิสงส์มีมากจริงๆ

กวาดไปใจอยู่ที่ศูนย์กลางใจ ยายยังไหวอยู่น่ะจ๊ะ...หลานๆ

คลิ๊กที่ภาพ เพื่อดูภาพใหญ่

วัดปราการ ขาวสะอาด เพราะอุบาสิกาแก้ว
เช่นนี้นี่เอง

อานิสงส์ของการกวาดลานวัด

พระนางโรหิณี

พระนางโรหิณีนั้นเป็นพระกนิษฐภคิรี ( น้องสาว ) ของพระอนุรุทธเถระ พระอนุรุทธะนั้น ท่านมีพี่น้อง ๓ คน คือ ๑ . พระมหานามะ ๒. พระอนุรุทธะ ๓ พระนางโรหิณี
พระอนุรุทธะ บิดาของ พระนางโรหิณีนั้นเป็นพระกนิษฐภคิรี ( น้องสาว ) ของพระอนุรุทธเถระ พระอนุรุทธะนั้น ท่านมีพี่น้อง ๓ คน คือ ๑ . พระมหานามะ ๒. พระอนุรุทธะ ๓ พระนางโรหิณี

พระอนุรุทธะ บิดาของท่านคือ พระเจ้าอมิโตทนะ ซึ่งเป็นพระกนิษฐภาดา ( น้องชาย ) ของพระเจ้าสุทโธทนะ เพราะฉะนั้น พระอนุรุทธะนั้นจึงเป็นลูกผู้พี่ผู้น้องของพระพุทธเจ้า
วันหนึ่ง พระอนุรุทธะได้เดินทางไปยังกรุงกบิลพัสดุ์ อันเป็นบ้านเดิมของท่าน เมื่อไปแล้ว พวกบรรดาพระญาติก็มาหาท่านเป็นจำนวนมาก แต่ยังขาดอยู่คนหนึ่งไม่ได้ไปพบ นั้นก็คือพระนางโรหิณี พระอรนุรุทธะจึงถามพวกพระญาติที่มาพบว่า น้องหญิงไปไหนเสียจึงไม่มา ก็ได้รับการบอกว่าอยู่ที่พระตำหนัก ท่านก็ถามว่า ทำไมจึงไม่มา ก็ได้รับคำตอบว่า พระนางเป็นโรคผิวหนังมีแผลพุพองคันไปทั่วทั้งตัวจึงไม่กล้ามา

พระอนุรุทธะก็ให้คนไปตามมาพบให้ได้ พอพระนางมาแล้วไหว้พระเถระ ๆ ก็ถามว่าทำไมไม่มา พระนางก็เรียนว่าตนเป็นโรคผิวหนังอันไม่งามจึงไม่มา ก็เพราะความละอาย

พระอนุรุทธะเถระก็กล่าวว่า ถ้าอย่างนั้นเธอจงสร้างศาลาขึ้น ๑ หลัง เป็นศาลาโรงฉันสำหรับภิกษุสงฆ์

พระนางโรหิณีก็เรียนถามว่า กระหม่อมฉันจะเอาเงินที่ไหนมาสร้าง

พระเถระก็พูดว่า เครื่องประดับของเธอไม่มีบ้างหรือ

พระนางก็เรียนว่า มีเครื่องประดับอยู่

พระเถระถามว่า ราคาประมาณเท่าไร

พระนางเรียนว่า ประมาณหนึ่งหมื่นกหาปณะ

พระเถระจึงบอกว่า เธอจงขายเครื่องประดับนี้เสียแล้วนำไปสร้างศาลาโรงฉัน

พระนางก็ถามว่า แล้วใครจะช่วยสร้างให้ เพราะไม่มีคนสร้าง พระเถระก็มองดูพระญาติ ๆ ทั้งหลายซึ่งมานั่งอยู่เป็นจำนวนมากแล้วพูดขึ้นว่า ให้พระญาติทั้งหลายนั้นช่วยจัดการเรื่องนี้ ช่วยกันสร้างศาลานี้ บรรดาพระญาติทั้งหลายก็รับคำจัดการสร้างให้

พอศาลาโรงฉันสร้างเสร็จ พระนางก็มีจิตผ่องแผ่วเกิดปีติโสมนัสยิ่ง เริ่มไปปัดกวาด ปูอาสนะ ตั้งน้ำใช้น้ำฉันไว้ แล้วพระนางก็เริ่มปฎิบัติถือศีลฟังธรรมตามกาล โรคเรื้อนหรือโรคผิวหนังที่พระนางเป็นอยู่ก็เริ่มแห้งราบลงไป ๆ เมื่อถึงวันฉลองศาลาโรงฉัน พระนางก็ได้ให้คนไปนิมนต์พระภิกษุสงฆ์จำนวนมาก มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข ให้มาเสวยที่โรงฉันหลังนั้น พระพุทธเจ้าทรงรับแล้วได้เสด็จมาเสวยพระกระยาหารในที่นั้น

พระพุทธองค์ก็ทรงตรัสถามว่านี้เป็นทานของใคร พระอนุรุทธเถระก็ทูลตอบว่า นี้เป็นทานของพระนางโรหิณี ผู้เป็นพระน้องนาง

พระพุทธองค์ทรงตรัสถามว่า พระนางโรหิณีไปอยู่ที่ไหนเสียเล่า

พระอนุรุทธเถระทูลตอบว่า อยู่ที่พระตำหนักไม่กล้ามา เพราะละอายที่ตนเป็นโรคผิวหนังอันน่ารังเกลียด

พระพุทธองค์จึงทรงตรัสรับสั่งให้ไปตามพระนางมา เมื่อพระนางมาแล้วก็ทำการถวายบังคม แล้วก้มหน้านิ่ง

พระพุทธองค์ได้ตรัสถามพระนางว่า ทำไมไม่มา

พระนางก็ทูลตอบว่า ตนเป็นโรคผิวหนังอันพุพองเป็นที่น่ากลัวน่ารังเกลียด จึงได้มีความละอาย เลยไม่กล้าที่จะมาเข้าเฝ้า

พระพุทธองค์ทรงตรัสถามว่า เธอทราบไหมว่า ทำไมจึงเป็นโรคผิวหนัง

พระนางทูลตอบว่า ไม่ทราบพระเจ้าข้า

พระพุทธองค์จึงตรัสว่า ที่เป็นโรคผิวหนังพุพองนั้นก็เพราะความโกรธที่เธอทำไว้ในชาติก่อน จึงทำให้เป็น

โรคผิวหนังเป็นแผลพุพองอันน่าเกลียด และพระองค์ได้ยกอดีตนิทานของพระนางโหริณีในชาติก่อนมา

ตรัสเล่าว่า

ในอดีตกาล ในกรุงพาราณสี พระนางนั้นได้เป็นอัครมเหสีของพระเจ้ากรุงพาราณสี พระนางมีความผูกจิตริษยาอาฆาตแค้นในหญิงนักฟ้อนรำของพระราชาองค์นั้น ( อาจเป็นเพราะพระราชาโปรดปราณหญิงนักฟ้อนรำคนนั้นมากก็ได้ ทำให้พระนางริษยาแค้นเคืองหนักหนา )

พระนางทรงรับสั่งให้เรียกหญิงนักฟ้อนรำนั้นเข้ามาที่พระตำหนัก แล้วตรัสสั่งคนให้เอาผงเต่าร้างโปรยบนผ้าที่นอนของหญิงนักฟ้อนรำนั้น นอกจากจะโรยที่นอนแล้วก็ให้โปรยบนผ้าห่มด้วย เมื่อหญิงนักฟ้อนรำเข้ามาเฝ้า พระนางก็ทรงโปรยผงเต่าร้างลงไปที่ตัวของนางนักฟ้อนรำแล้วทำเป็นหัวเรอะเล่น

หญิงนักฟ้อนรำนั้นเมื่อโดนผงเต่าร้างโรยมาที่ตัวก็ให้คันเหลือประมาณได้รับ ทุกขเวทนายิ่ง ตามตัวก็พุพองขึ้นเป็นเม็ดน้อยเม็ดใหญ่ เมื่อเม็ดพุพองขึ้นมาก็เกา เกาหาที่คันเม็ดตุ่มคันก็เเตกเป็นแผล เมื่อนางไปนอนบนที่นอนก็ถูกผงเต่าร้างกัดที่นอนนั้น นางได้รับทุกข์เวทนาอย่างแรงกล้า

พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า เพราะกรรมอันนี้เอง เธอจึงเป็นโรคเรื้อนเพราะความริษยา เพราะความโกรธนี้เองจึงเป็นเหตุให้เธอต้องรับทุกข์เวทนาเช่นนี้ ในที่สุด พระพุทธองค์จึงทรงตรัสแสดงธรรมกับพระนางขึ้นว่า “ บุคคลไม่พึงโกรธ พึงสละความถือตัวเสีย ควรล่วงสังโยชน์เสียให้สิ้น ทุกข์ทั้งหลายย่อมไม่ตกแก่บุคคลเช่นนั้น ผู้ไม่ข้องอยู่ในนามรูป ผู้ไม่มีกิเลสเครื่องกังวล ”
:เมื่อพระพุทธองค์ทรงแสดงธรรม พระนางก็พิจารณาตามกระแสแห่งพระสัทธรรมนั้น และในที่สุดพระนางก็ได้สำเร็จเป็นพระโสดาบัน เป็นพระอริยบุคคลชั้นต้น เมื่อพระนางสำเร็จโสดาบันในครั้งนั้น พระนางก็มีผิวพรรณวรรณะดุจทองคำในขณะนั้นเอง นี่เป็นผลอานิสงส์จากการที่พระนางได้สร้างศาลาโรงฉันแล้วก็ได้ปฎิบัติธรรม ปัดกวาดศาลาโรงฉัน ตั้งน้ำใช้น้ำฉันเป็นต้น

อานิสงส์ของการกวาดลานวัด

คนโบราณเขาเชื่อถือกันมาว่า ผู้ที่มีโรคผิวหนังพุพองหรือโรคเรื้อน ถ้าได้มาเก็บขยะเก็บใบไม้ที่ล่วงหล่นปัดกวาดลาดวัดให้สวยงามสอาดตาแล้วนั้น เชื่อกันว่าจะทำให้ผิวพรรณวรรณะงดงามและทำให้โรคร้ายหายไปได้ การกวาดวัดนี้มีอานิสงส์ถึง ๕ อย่างคือ

๑. บุคคลเห็นเข้าก็เลื่อมใส
๒. เทวดาเห็นเข้าก็เลื่อมใส
๓. จิตของผู้กวาดตั้งสมาธิได้เร็ว
๔. ผิวพรรณวรรณผ่องใส
๕. เมื่อตายดับสังขารจากโลกนี้ไปแล้วก็ไปบังเกิดในภพภูมิสวรรค์

นี่คือผลอานิสงส์ของการเก็บปัดกวาดลานวัด

ส่วนพระนางโรหิณีกวาดศาลาที่พระนางสร้างเองนั้น เมื่อพระนางสิ้นชีพแล้วก็ไปบังเกิดบนสวรรค์ดาวดึงส์ แต่สถานที่พระนางไปเกิดนั้นแปลกกว่าคนอื่น คือ ไม่ได้ไปเกิดในวิมานของใคร พระนางไปเกิดอยู่ในระหว่างพรหมเทพบุตรทั้ง ๔ จึงเกิดปัญหาขึ้น

เทพบุตรทั้ง ๔ ต่างก็พูดว่า นางเทพธิดานี้เป็นสมบัติของตน ต้องการจะเอามาเป็นภรรยา เมื่อตกลงกันไม่ได้ ในที่สุดก็นำเรื่องไปกราบทูลท้าวสักกเทวราชเพื่อให้ทรงตัดสิน ท้าวสักกเทวราชทรงเห็นพระนางแล้วก็เกิดความรักขึ้นจึงตรัสถามเทพบุตรทั้ง หลายว่า ท่านทั้งหลายเห็นนางแล้วรู้สึกอย่างไร

เทพบุตรองค์หนึ่งได้กราบทูลว่า เมื่อเห็นนางแล้ว จิตของข้าพระองค์เต้นแรงเหมือนกับกลองศึก ไม่อาจจะสงบนิ่งอยู่ได้

เทพบุตรอีกองค์ที่สองก็กราบทูลว่า เมื่อเห็นนางแล้ว จิตของข้าพระองค์ถลนออกมาเหมือนตาปู

เทพบุตรอีกองค์ที่สามกราบทูลว่า เมื่อข้าพระองค์เห็นนางแล้ว จิตของข้าพระองค์เป็นไปโดยรวดเร็ว เหมือนกับน้ำที่ตกจากภูขา

เทพบุตรองค์ที่สี่กราบทูลว่า เมื่อข้าพระองค์เห็นนางแล้ว ใจเต้นเหมือนกับธงที่ปักไว้บนยอดเจดีย์ สะบัดอยู่ ไม่หยุดนิ่ง

ท้าวสักกเทวราชตรัสว่า ท่านทั้งสี่เห็นนางเทพธิดานี้แล้วยังพออยู่ได้ แต่ข้าพเจ้านี้ ถ้าหากไม่ได้นางเทพธิดาองค์นี้เป็นพระชายาแล้วจะต้องตาย

เทพบุตรทั้งสี่นั้นก็กราบทูลว่า พวกข้าพระองค์ไม่ต้องการให้พระองค์ถึงสวรรคต ขอมอบนางเทพธิดาองค์ให้เป็นสิทธิ์ของพระองค์

ดังนั้น พระนางโรหิณีที่ไปเกิดบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ก็ได้เป็นที่โปรดปรานของท้าวสักกเทวราช

อุบาสิกาแ้ก้ว กับ ดวงแก้วเป็นล้านๆๆๆๆ ดวง

2010-04-20T00:56:00.000-07:00

ตื่นตี 4
สวดมนต์ทำวัตร ปฎิบัติธรรม ใจสบายดี แล้ว
มาออกกำลังกาย เป่าลูกแ้ก้ว ทุกคนชอบมากๆ เลยค่ะ

คลิ๊กที่ำภาพ เพื่อชมภาพใหญ่

อุบาสิกาแก้ว ยืนดูดวงแก้ว
อุบาสิกาแก้ว ...ไม่ต้องงงน่ะ เพราะคุณครูไม่ใหญ่บอกว่า " ดวงแก้วมี
อยู่ในตัวเราอยู่แล้ว " วางใจถูกส่วนก็เลย ใสอย่างนี้แหละจ้า...

คลิ๊กที่ำภาพ เพื่อชมภาพใหญ่

อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน เป่าดวงแก้วกันใหญ่

วัดปราการเลยเต็มไปด้วยดวงแก้วแต่เช้า...
เป่าแล้ว จำไว้ในใจ เวลานั่งสมาธิ จะได้เห็นของจริงไวๆๆๆ

คลิ๊กที่ำภาพ เพื่อชมภาพใหญ่

อุบาสิกาแก้ว แข่งกันเป่าดวงแก้วใหญ่เลย
ไม่ต้องห่วงน่ะ คุณครูไม่ใหญ่บอกว่า " หยุดนิ่งมาก ดวงแก้วก็จะใส
มาก"

คลิ๊กที่ำภาพ เพื่อชมภาพใหญ่

ทำอย่างไรจึงจะได้เห็นดวงปฐมมรรคเร็วๆ

ปัญหาน่ารู้ในการเจริญภาวนา

ทำอย่างไรจึงจะได้เห็นดวงปฐมมรรคเร็วๆ

            ความเป็นผู้มีบุญบารมีมาก่อน ที่เรียกว่า ปุพฺเพ กตปุญฺญตา ซึ่งมีอยู่รวม ๑๐ ข้อ ด้วยกัน ได้แก่

            ทานบารมี ศีลบารมี เขกขัมมบารมี ปัญญาบารมี วิริยบารมี ขันติบารมี สัจจบารมี อธิษฐานบารมี เมตตาบารมี และ อุเบกขาบารมี ที่ได้เคยสร้างสมมาตั้งแต่อดีตจนตราบเท่าถึงปัจจุบันนี้ว่า จะมีมากน้อยเพียงใด บุญบารมีแต่ละประการที่กล่าวมานี้ เมื่อได้สั่งสมขึ้นภายในจิตมากๆ เข้า แก่กล้าหนักเข้าก็จะกลั่นตัวเองเป็น อุปบารมี เมื่ออุปบารมีแต่ละอย่างเหล่านั้น สั่งสมกัน แก่กล้ายิ่งขึ้นไปอีก ก็จะกลั่นตัวเองเป็น ปรมัตถบารมี คือบุญบารมีที่แก่กล้าที่สุด รวมทั้งบุญบารมี ทั้ง ๓ ระดับ เป็นบารมี ๓๐ ทัศ

            เมื่อปรมัตถบารมีทั้ง ๑๐ ประการนั้นเต็มส่วนหมดแล้ว จึงจะเป็นพลวปัจจัยที่ช่วยให้ผู้ปฏิบัติธรรมสามารถบรรลุมรรค ผล นิพพาน ได้ในที่สุด

            แต่ในระหว่างที่ปรมัตบารมีทั้ง ๑๐ ประการนั้นยังไม่เต็มส่วน ก็ยังจะมีส่วนช่วยในการปฏิบัติธรรม ได้บรรลุผลตามสมควรแก่บุญบารมีของแต่ละบุคคลที่ได้สร้างสมอบรมไว้ เพราะฉะนั้น ผู้ปฏิบัติธรรมจึงไม่ควรใจร้อนที่จะให้เห็นผลในทันใด ขอแต่ให้ตั้งใจฝึกปฏิบัติตามคำแนะนำที่คุณครู-อาจารย์ได้สั่งสอนอบรมต่อไป เรื่อยๆ แล้วก็หมั่นพิจารณาดูที่เหตุสังเกตุดูที่ผล ก็ย่อมจะประจักษ์ในผลของการปฏิบัติด้วยตัวของท่านเอง ตามระดับคุณธรรมที่ปฏิบัติได้   อย่าลืมว่า ต้องให้โอกาสแก่ตนเองตามสมควร ดังเช่นที่เราปลูกต้นไม้ จะต้องให้เวลาในการเจริญเติบโต   และการปลูกต้นไม้ที่จะได้ผลดีก็จะต้องหมั่นดูแลทำนุบำรุงรักษา เมื่อถึงเวลาต้นไม้นั้นก็จะผลิตดอกออกผลให้เอง

            ดังพระพุทธองค์ได้ทรงประทานพระบรมพุทโธวาทไว้ในติกนิบาต อังคุตตรนิกาย พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๐ หน้า ๓๐๙ ข้อ ๕๓๒ ความว่า

                “ภิกษุทั้งหลาย กิจของคฤหบดีชาวนาที่เขาจะต้องรีบทำมี ๓ อย่างเหล่านี้   ๓ อย่างอะไรบ้างเล่า ? ๓ อย่างคือ คฤหบดีชาวนารีบๆ ไถคราด พื้นที่นาให้ดีเสียก่อน, ครั้นแล้ว ก็รีบๆ ปลูกพืช, ครั้นแล้ว ก็รีบๆ ไขน้ำเข้าบ้าง ไขน้ำออกบ้าง ภิกษุทั้งหลาย กิจของคฤหบดีชาวนาที่เขาจะต้องรีบทำมีสามอย่างเหล่านี้แล แต่ว่าคหบดีชาวนานั้นไม่มีฤทธิ์หรืออานุภาพที่จะบันดาลว่า “ข้าวของเราจงงอกในวันนี้ ตั้งท้องพรุ่งนี้ สุกมะรืนนี้” ดังนี้ ได้เลย ที่ถูกย่อมมีเวลาที่ข้าวนั้น เปลี่ยนแปรสภาพไปตามฤดูกาล ย่อมจะงอกบ้าง ตั้งท้องบ้าง สุกบ้าง

                ภิกษุทั้งหลาย ! ฉันใดก็ฉันนั้น กิจของภิกษุที่เธอจะต้องรีบทำมี ๓ อย่างเหล่านี้   ๓ อย่างอะไรบ้างเล่า?   ๓ อย่างคือ การสมาทานการปฏิบัติในศีลอันยิ่ง, การสมาทานการปฏิบัติในจิตอันยิ่ง, และการสมาทานการปฏิบัติในปัญญาอันยิ่ง ภิกษุทั้งหลาย ! กิจของภิกษุที่เธอจะต้องรีบทำมีสามอย่างเหล่านี้แล, แต่ว่า ภิกษุนั้น ก็ไม่มีฤทธิ์หรืออานุภาพที่จะบันดาลว่า “จิตของเราจงหลุดพ้นจากอาสวะทั้งหลายเพราะไม่มีอุปาทาน ในวันนี้ หรือพรุ่งนี้ หรือมะรืนนี้” ดังนี้ได้เลย, ที่ถูกย่อมมีเวลาที่เหมาะสม ซึ่งมีภิกษุนั้นปฏิบัติไปแม้ในศีลอันยิ่งปฏิบัติไปแม้ในจิตอันยิ่ง และปฏิบัติไปแม้ในปัญญาอันยิ่ง จิตก็จะหลุดพ้นจากอาสวะทั้งหลาย เพราะไม่มีอุปาทานได้เอง

                ภิกษุทั้งหลาย ! เพราะฉะนั้น ในเรื่องนี้พวกเธอทั้งหลาย พึงสำเหนียกใจไว้ว่า" ความ พอใจของเราจักต้องเข้มงวดพอในการสมาทานการปฏิบัติในศีลอันยิ่ง ในการสมาทานการปฏิบัติในจิตอันยิ่ง และในการสมาทานการปฏิบัติในปัญญาอันยิ่ง” ดังนี้   ภิกษุทั้งหลาย ! พวกเธอทั้งหลายพึงสำเหนียกใจไว้อย่างนี้แล”

            นี่ก็เป็นบรมพุทโธวาทของพระบรมศาสดาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
            อิทธิบาทธรรม คือด้วยใจรักในธรรม (ฉันทะ)
            ด้วยความเพียรไม่ย่อท้อ (วิริยะ) ด้วยใจจดจ่ออยู่ในธรรม ไม่ทอดทิ้งหรือวางธุระ (จิตตะ) และด้วยพินิจพิจารณาในเหตุ
            สังเกตในผล หมั่นดูแลแนวทางการปฏิบัติให้ดำเนินไปในทางที่ชอบ ที่เป็นคุณ หลีกเลี่ยงทางปฏิบัติที่ไม่ดี ไม่ชอบ ที่เป็นโทษ (วิมังสา)
            โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พึงให้มีสติสัมปชัญญะพิจารณาเห็น
            อุปกิเลสของสมาธินิมิต

            หรือ นิวรณธรรมทั้งหลายที่อาจเกิดขึ้นภายในจิต แล้ว
            พึงกำจัดเสียด้วย องค์แห่งฌาน
            (โปรดดูรายละเอียดในหนังสือทาง มรรค ผล นิพพาน) แล้วท่านจะได้รับผลดีไปเอง

            ขอเพียงอย่าได้ใจร้อน ทะยานอยากที่จะเห็นนิมิตจนจิตใจฟุ้งซ่านและท้อถอย จงหมั่นปฏิบัติไปก็แล้วกัน
            ได้เท่าไร เอาเท่านั้น

            พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านก็ได้ให้คำรับรองไว้ว่า   ถ้าได้ฝึกปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอแล้ว ก็เป็นอันได้เห็นดวงปฐมมรรคในชาตินี้ทุกคน.

ขออนุโมทนาบุญ บทความจาก...
http://www.dhammakaya.org

อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน ศูนย์วัดปราการ ฟังพระอาจารย์เทศนา อย่างตั้งใจ

2010-04-18T06:27:00.000-07:00

อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน ศูนย์วัดปราการ ฝึกการทำความสะอาดวิมาน

2010-04-18T06:13:00.000-07:00

มาร่วมกันขัดวิมาน ยิ่งขัด ยิ่งใส ยิ่งล้วง ยิ่งลึก ยิ่งใส

ใสแล้วจ้า...

มาดูผลงาน ใสในใส

เกร็ดความรู้มาฝาก

การใช้ห้องน้ำ (ห้องสุขา)

มีระเบียบวิธีการใช้อย่างเหมาะสม ดังนี้             ๑. ตรวจดูว่าใครอยู่ในห้องหรือเปล่าก่อนเข้าใช้
               ๒. ถอดรองเท้าก่อนเข้าห้อง เพื่อป้องกันเศษดินที่รองเท้าเปื้อนพื้นห้องน้ำ
               ๓. ตรวจดูอุปกรณ์ภายในห้องน้ำ เช่น ขันน้ำ ปริมาณน้ำที่จะใช้ชำระล้างมีบ้างไหม
               ๔. ควรราดน้ำลงไปในโถส้วมก่อน การถ่ายอุจจาระและปัสสาวะ เมื่อถ่ายอุจจาระ ไม่ควรเบ่งแรงเกิน
                    ไป เพราะอาจทำให้เกิดโรคริดสีดวงทวารได้
              ๕. เปิดน้ำใส่ถังและเทน้ำตามทันทีขณะขับถ่าย เพื่อกลบเสียงและขจัดกลิ่น
               ๖. ใช้น้ำสะอาดในการชำระล้าง หลังการขับถ่าย พร้อมกับราดน้ำที่โถ และคอห่าน ให้สะอาดทุกครั้ง(หากพื้น
                   ไม่สะอาด ควรราดน้ำล้างให้สะอาดด้วย)
               ๗. เติมน้ำใส่ถังไว้ประมาณ ๓ ส่วน ๔ ของถัง แล้วคว่ำขันไว้ทุกครั้ง
               ๘. ก่อนออกจากห้อง(สุขา) ควรสำรวจดูความเรียบร้อยของห้องและเครื่องแต่งกายอีกครั้ง ควรล้างมือ
                   ให้สะอาดด้วยสบู่ทุกครั้ง ก่อนไปทำภารกิจอย่างอื่น

น่าเสียดายถ้าไม่รู้

     ใช้น้ำให้ประหยัด (โถแบบตักราดจะสิ้นเปลืองน้ำน้อยกว่าแบบซักโครกหลายเท่าเพราะโถแบบ
            ชักโครกนั้นใช้น้ำ ประมาณ ๙-๑๓.๕ ลิตร/ครั้ง)
         เมื่อรับประทานอาหารควรเคี้ยวให้ละเอียด เพื่อช่วยให้กระเพาะย่อยได้ง่ายขับถ่ายได้ดี
        ควรรับประทานผักผลไม้เป็นประจำ เพื่อช่วยให้การขับถ่ายเป็นไปได้สะดวกขึ้น
         ฝึกเข้าห้องน้ำให้เป็นเวลา อย่ากลั้นอุจจระปัสสาวะไว้นานๆ อย่าปล่อยให้ท้องผูกเพราะ
             ร่างกายจะดูดซึมสารพิษจากกากอาหารเข้าสู่กระโลหิตเป็นเหตุให้เดโรคร้อนใน,ปวดหัวเรื้อรัง,
            โรคระบบโลหิตเป็นพิษ ฯลฯ

อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน ศูนย์วัดปราการ ฝึกมารยาทชาวพุทธ

2010-04-18T05:52:00.000-07:00

มารยาทการกราบ และการไหว้

การประนมมือ (อัญชลี)

นิยมใช้แสดงความเคารพพระรัตนตรัย ในเวลาฟังพระเจริญพระพุทธมนต์ สวดพระอภิธรรม ฟังพระธรรมเทศนา เป็นต้น

       วิธีการประนมมือ
               ยกมือทั้งสองขึ้นประกบกัน ตั้ง เป็นกระพุ่มมือ
         ประนมไว้ระหว่างอก ให้ปลายมือตั้งขึ้น ข้างบนนิ้วมือ
         ทั้งสองข้าง ทุกนิ้วแนบชิดสนิทกัน อย่าให้เหลื่อมล้ำกัน
         อย่าให้กางห่างออกจากกัน ข้อศอกทั้งสองแนบชิดชายโครง         (ดังรูป)

                       การประนมมือนี้เป็นกิริยาอาการที่แสดงความเคารพพระรัตนตรัย จึงนิยมทำด้วยความเรียบร้อย
         ตั้งใจไม่นิยมปล่อยให้นิ้วมืองอหงิก นิยมตั้งกระพุ่มไว้ระหว่างอกเอียงกับลำตัวประมาณ ๔๕ องศา ไม่ยก
         ให้สูงจรดคางหรือจรดปาก ไม่ปล่อยปลายมือให้ตกต่ำลงมาวางอยู่ที่ท้องหรือวางไว้ที่หน้าตักหรือหัวเข่า

การไหว้ (นมัสการ)

การไหว้พระรัตนตรัย
         นิยมแสดงความเคารพพระรัตนตรัยด้วยการไหว้เมื่อนั่งเก้าอี้หรือยืน อยู่ มีวิธีการทำดังนี้คือ

         ๑. ประนมมือไว้ระหว่างอก
         ๒. ยกมือประนมขึ้นพร้อมกับก้มศรีษะลงเล็กน้อย ให้นิ้วหัวแม่มือทั้งสองอยู่ระหว่างคิ้ว ให้ปลายนิ้วชี้       จรดหน้าผาก ทำเพียงครั้งเดียว แล้วลดมือลงตามเดิม (ดังรูป)

การไหว้บุคคล

การไหว้ซึ่งกันและกันนั้นนิยมปฏิบัติเพื่อความ เหมาะสมแก่ชั้นและวัยของบุคคลนั้น ๆ มี ๓ แบบ คือ ๑. การไหว้บุคคลผู้มีอายุมากกว่า (เป็นผู้ใหญ่มากกว่า) ๒. การไหว้บุคคลผู้มีอายุเสมอกัน ๓. การไหว้บุคคลผู้มีอายุน้อยกว่า ๑. การไหว้บุคคลที่มีอายุมากกว่า สำหรับผู้น้อยปฏิบัติต่อผู้ใหญ่ โดย ถือหลักมีชาติกำเนิดสูงกว่า มีคุณ ธรรมความดีได้รับยกย่องให้เป็นผู้ ปกครอง บังคับบัญชา และมีอายุ แก่กว่าตน

การไหว้นิยมยกกระพุ่มมือขึ้นไหว้ให้ปลายนิ้วชี้อยู่ระหว่างคิ้วนิ้วหัวแม่มือทั้งสองอยู่บนดั้งจมูกพร้อม กับก้มศรีษะน้อมตัวลงพองาม สายตามองดูท่านด้วยความเคารพอ่อนน้อมถ่อมตน
		๒. การไหว้บุคคลผู้มีอาวุโสเสมอกัน นิยมยกมือกระพุ่มขึ้นไหว้ ให้ปลายนิ้ชี้อยู่ ที่ดั้งจมูก นิ้วหัวแม่มือทั้งสองอยู่ที่คางก้มศรีษะ เล็กน้อยสายตามองกันและกันด้วยความหวังด ีปราถนาดีต่อกัน
๓. การรับไหว้บุคคลผู้มีอาวุโสน้อยกว่า สำหรับผู้ใหญ่รับไหว้ผู้น้อย นิยมยกกระพุ่ม มือขึ้นประนมอยู่ระหว่างอกหรือที่หน้าให้ปลาย นิ้วชี้อยู่ที่ตั้งจมูกปลายนิ้วอยู่ที่ดั้งจมูกปลายนิ้ว หัวแม่ มืออยู่ที่คางสายตามองดูผู้ไหว้ ด้วย ความปราถนาดี

ทำไมต้องบวชอุบาสิกาแก้ว

2010-04-17T23:34:00.001-07:00

1.เพื่ออบรมปลูกฝังศีลธรรมและอุดมการณ์พระพุทธศาสนา ให้แก่สตรีชาวพุทธให้เป็นอุบาสิกาแก้วผู้เข้าใกล้พระรัตนตรัย
2.เพื่อการฟื้นฟูศีลธรรม และวัฒนธรรมชาวพุทธให้กลับมารุ่งเรือง อีกครั้งดังเช่นพุทธกาล
3.เพื่อการพัฒนาสังคม และประเทศชาติอย่างยั่งยืน โดยการพัฒนาศีลธรรมของประชาชน

อุบาสิกาแ้ก้ว หน่ออ่อน รับฟังการปฐมนิเทศน์ จากพระอาจารย์ศูนย์ฯ

2010-04-17T23:24:00.000-07:00

บรรยากาศ ทางเข้าวัดปราการ

2010-04-17T23:17:00.000-07:00

ประวัติศาสตร์วัดปราการ

2010-04-17T23:10:00.000-07:00

ภาพจาก http://www.thakhanon.com

2010-04-17T21:26:00.000-07:00

ให้การสนับสนุนสถานที่

2010-04-17T20:14:00.000-07:00

หลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดปราการ ให้การสนับสนุนในการใช้สถานที่ พร้อมมาให้กำล้งใจ เจ้าหน้าที่รับสมัคร และต้อนรับอุบาสิกาแก้วที่กำลังเดินทางมาลงทะเบียน

ชวนคนมาบวช

2010-04-17T20:11:00.000-07:00

พระอาจารย์ กำลังชวนคนมาบวชอุบาสิกาแก้ว 5 แสนคน ที่วัดปราการ อำเำภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยได้รับความสนใจจาก ประชาชนจำนวนมาก

ความสำคัญของอุบาสิกาแก้ว

2010-04-17T18:42:00.000-07:00

สตรี สามารถเป็นได้ทั้งแม่ของลูกและแม่ของโลก อีกทั้งได้ชื่อว่าเป็นผู้จรรโลงและปกป้องพระพุทธศาสนา ดังเช่นเหตุการณ์สำคัญในสมัยพุทธกาลหลายครั้ง

สตรีจึง เป็นบุคคลสำคัญ ควรค่าแก่การยกย่องให้เป็น หนึ่งในพุทธบริษัท 4 ที่จะช่วยสืบทอดอายุพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืนยาวนานต่อไป และสตรีผู้นั่งใกล้พระรัตนตรัยนี้

ความเป็นมาของอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน

2010-04-17T18:36:00.000-07:00

อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน ผู้งดงามด้วยอาภรณ์แห่งศีล สมาธิ และปัญญา เนื่องจากปัจจุบันสภาพเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองทั้งภายในและต่างประเทศมีการเปลี่ยนแปลงอย่างสูง เทคโนโลยี และวิทยาการมีความเจริญเป็นอย่างมาก แต่สภาพจิตใจของผู้คนกลับถดถอยลง ซึ่งผลจากการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวทำให้สถาบันพระพุทธศาสนาได้รับผลกระทบเป็น อย่างมาก เช่น จำนวนพระภิกษุสงฆ์เริ่มลดลง วัดร้างเพิ่มมากขึ้น ฯลฯ แม้หลายฝ่ายจะหาทางแก้ไขปัญหาดังกล่าว แต่ก็ยังไม่สามารถ หาวิธีการที่เหมาะสมได้ พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ตระหนักในปัญหาดังกล่าว และมีความมุ่งมั่นที่จะส่งเสริมความสงบร่มเย็นในสังคม ด้วยการนำเอาพระธรรมคำสั่งสอนแห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาเผยแผ่ให้ผู้คนได้นำ ไปปฏิบัติอย่างจริงจัง ซึ่งความสงบร่มเย็นในจิตใจของแต่ละบุคคลจะส่งผลให้เกิดความสงบร่มเย็นใน สังคมอย่างแท้จริง และยังเป็นการสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาให้ยืนยาวนานอีกด้วย

ขณะ นี้ แม้จะมีการส่งเสริมให้มีการบวชพระมากขึ้น เช่น โครงการอุปสมบทหมู่ 100,000 รูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย จนเกิดการตื่นตัวขึ้นทุกวงการก็ตาม แต่บุคคลที่จะเป็นพลังขับเคลื่อนสนับสนุนให้งานพระพุทธศาสนาก้าวหน้าอย่าง ทรงพลัง
นั้น ก็คือ "สตรี" ผู้เป็นอุบาสิกาผู้ที่อยู่ใกล้ชิดพระรัตนตรัย

ดัง นั้น การบวชอุบาสิกาแก้ว จึงเป็นกิจกรรมที่มีความสำคัญและเป็นความหวังของการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ให้มั่นคง และจะร่วมจรรโลงพระพุทธธรรมให้ก้าวไกล เพราะพลังสตรีนั้น เป็นพลังอันบริสุทธิ์และยิ่งใหญ่ที่จะทำให้งานพระพุทธศาสนา ตลอดจนการสร้างสันติสุขในสังคมโลกเกิดขึ้นได้

อุบาสิกาแ้ก้ว หน่ออ่อน

2010-04-17T18:28:00.000-07:00

โครงการบวชอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน 500,000 คน

500,000 แม่แบบแห่งความดีที่โลกรอคอย

บวช 14 วัน ตั้งมั่นปฏิบัติธรรม รักษาศีล ห่มครองสไบ

อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน คือ ผู้สมัครใจ เข้าใจ และมีความพร้อมที่จะมาเป็นต้นแบบ และต้นบุญให้กับคนอื่นๆ ได้ ภาพของอุบาสิกาแก้วนี้จะได้แพร่ภาพไปทั่วโลก ซึ่งจะทำให้ความเข้าใจ และภาพพจน์ของผู้หญิงไทยดีขึ้น ทั่วโลกจะได้เห็นความตั้งใจในการปฏิบัติธรรม การฝึกฝนอบรมตุณธรรมแก่ตัวเอง และกระตุ้นให้เกิดการตื่นตัวในการปฏิบัติธรรมไปทั่วประเทศ ซึ่งจะเป็นเหตุให้สังคม ประเทศชาติ สงบร่มเย็นและพระพุทธศาสนารุ่งเรืองมั่นคงถาวร อยู่คู่แผ่นดินไทยตราบนานเท่านาน โอวาทพระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย)